Ένα σημαντικό ζήτημα στη σχέση εταιρικής ευθύνης και δικαίου ανταγωνισμού εξετάζεται στην υπόθεση Zapp, C‑347/25, ενώπιον του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με τις προτάσεις του της 1ης Οκτωβρίου 2026, ο γενικός εισαγγελέας Maciej Szpunar υποστηρίζει ότι το άρθρο 101 ΣΛΕΕ απαγορεύει σε επιχείρηση να απαιτήσει από πρώην διοικητικό στέλεχος αποζημίωση ίση με το πρόστιμο που της επιβλήθηκε για παράβαση των κανόνων ανταγωνισμού.
Η διαφορά αφορά τις εταιρείες Zapp Precision Metals και Zapp AG, που δραστηριοποιούνται στον ανοξείδωτο χάλυβα. Πρώην στέλεχος συμμετείχε, για λογαριασμό της επιχείρησης, σε συμφωνία καθορισμού τιμών. Το 2018, η γερμανική αρχή ανταγωνισμού επέβαλε πρόστιμο 4,1 εκατ. ευρώ στην επιχείρηση και χωριστό πρόστιμο 126.000 ευρώ στο στέλεχος. Η εταιρική διεκδίκηση που ακολούθησε οδήγησε στο προδικαστικό ερώτημα.
Η προτεινόμενη απάντηση συνδέεται με την αποτελεσματικότητα των κυρώσεων. Τα πρόστιμα ανταγωνισμού πρέπει να είναι αποτελεσματικά, αναλογικά και αποτρεπτικά. Η δυνατότητα ανάκτησης του εταιρικού προστίμου από ένα φυσικό πρόσωπο θέτει το ερώτημα αν η επιχείρηση εξακολουθεί να υφίσταται την οικονομική συνέπεια της κύρωσης που της επιβλήθηκε.
Το ζήτημα αφορά ειδικά την αναζήτηση του ποσού του προστίμου, όχι μια γενική απαλλαγή των διοικητικών στελεχών από κάθε ευθύνη. Στην ίδια υπόθεση είχε, άλλωστε, επιβληθεί αυτοτελής προσωπική κύρωση. Η διάκριση έχει πρακτική σημασία για την αξιολόγηση εταιρικών αξιώσεων μετά από παράβαση ανταγωνισμού.
Από πλευράς εταιρικής διακυβέρνησης, η υπόθεση ενισχύει τον προβληματισμό για την πρόληψη παραβάσεων μέσω εσωτερικών ελέγχων και εκπαίδευσης. Η τελική απάντηση θα επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο οι επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν τις οικονομικές συνέπειες παράνομων συμπράξεων.
Προς το παρόν πρόκειται για προτάσεις γενικού εισαγγελέα, οι οποίες δεν δεσμεύουν το ΔΕΕ. Η οριστική ερμηνεία θα δοθεί με την απόφαση του Δικαστηρίου.
