Η Γενική Εισαγγελία της Ουγγαρίας ζήτησε από το Κοινοβούλιο της χώρας την άρση της ασυλίας του πρωθυπουργού, Πίτερ Μαγιάρ, προκειμένου να συνεχιστεί ποινική έρευνα για περιστατικό που σημειώθηκε τον Ιούνιο του 2024 σε νυχτερινό κέντρο της Βουδαπέστης.
Σύμφωνα με την εισαγγελική εκδοχή, τα ξημερώματα της 21ης Ιουνίου 2024 ο Μαγιάρ φέρεται να διαπληκτίστηκε με άνδρα ο οποίος τον βιντεοσκοπούσε μέσα στο κέντρο διασκέδασης Ötkert. Κατά τους ισχυρισμούς των εισαγγελικών αρχών, άρπαξε το κινητό τηλέφωνο από το χέρι του άνδρα και στη συνέχεια το έριξε στον Δούναβη. Η συσκευή εντοπίστηκε αργότερα και ανασύρθηκε από δύτες.
Οι ουγγρικές αρχές εξετάζουν εάν η συγκεκριμένη συμπεριφορά στοιχειοθετεί το αδίκημα της κλοπής μικρής αξίας. Το αίτημα άρσης της ασυλίας δεν συνιστά, πάντως, κρίση ως προς την ενοχή του πρωθυπουργού, αλλά αποτελεί την αναγκαία θεσμική προϋπόθεση για τη συνέχιση της ποινικής διαδικασίας.
Η προηγούμενη απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Η υπόθεση έχει ήδη μία ιδιαίτερη ευρωπαϊκή διάσταση. Όταν υποβλήθηκε το πρώτο εισαγγελικό αίτημα, ο Πίτερ Μαγιάρ ήταν μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και καλυπτόταν από την ασυλία των ευρωβουλευτών.
Η ουγγρική εισαγγελία είχε ζητήσει από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να επιτρέψει την ποινική του δίωξη. Τον Οκτώβριο του 2025, ωστόσο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποφάσισε να μην άρει την ασυλία του, εκτιμώντας ότι οι περιστάσεις της υπόθεσης δημιουργούσαν υπόνοιες πως η διαδικασία θα μπορούσε να αποσκοπεί στην πολιτική βλάβη του τότε βασικού αντιπάλου του Βίκτορ Όρμπαν.
Μετά τη λήξη της ευρωβουλευτικής θητείας του Μαγιάρ, στις 8 Μαΐου 2026, η ευρωπαϊκή ασυλία έπαψε να ισχύει και η ουγγρική έρευνα μπορούσε να επαναληφθεί. Από τις 9 Μαΐου 2026, όμως, ο Μαγιάρ απέκτησε την ιδιότητα του βουλευτή στο εθνικό Κοινοβούλιο και, μαζί με αυτήν, νέα κοινοβουλευτική ασυλία. Για τον λόγο αυτό, η εισαγγελία απευθύνεται πλέον στην ουγγρική Εθνοσυνέλευση, η οποία είναι η μόνη αρμόδια να αποφασίσει την αναστολή της.
Τρία διαφορετικά αιτήματα άρσης ασυλίας
Την ίδια ημέρα υποβλήθηκαν αιτήματα άρσης ασυλίας και για δύο πρώην υπουργούς των κυβερνήσεων του Βίκτορ Όρμπαν.
Για τον πρώην υπουργό Πολιτισμού και Καινοτομίας Μπάλαζ Χάνκο διερευνάται υπόθεση φερόμενης απιστίας, σχετικής με τη χρήση πόρων του Εθνικού Πολιτιστικού Ταμείου. Οι εισαγγελείς υποστηρίζουν ότι 17,3 δισεκατομμύρια φιορίνια διατέθηκαν για σκοπούς διαφορετικούς από εκείνους που προέβλεπε η νομοθεσία.
Για τον πρώην υπουργό Εθνικής Ανάπτυξης Μίκλος Σέστακ διερευνώνται, μεταξύ άλλων, καταγγελίες για δωροδοκία και αποδοχή παράνομων ωφελημάτων που φέρονται να υπερβαίνουν συνολικά τα 11 δισεκατομμύρια φιορίνια.
Η τελική απόφαση για την άρση ή τη διατήρηση της ασυλίας και των τριών πολιτικών προσώπων ανήκει στο ουγγρικό Κοινοβούλιο.
Η υπόθεση του Πίτερ Μαγιάρ παρουσιάζει ιδιαίτερο θεσμικό ενδιαφέρον, καθώς η ίδια ποινική έρευνα συναντά διαδοχικά δύο διαφορετικά καθεστώτα προστασίας: αρχικά την ασυλία του ευρωβουλευτή και στη συνέχεια τη βουλευτική ασυλία που προβλέπει το ουγγρικό δίκαιο. Η επικείμενη κοινοβουλευτική απόφαση θα αποτελέσει, επομένως, δοκιμασία όχι μόνο για τον ίδιο τον πρωθυπουργό, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο η νέα ουγγρική πολιτική ηγεσία αντιλαμβάνεται τη σχέση μεταξύ κοινοβουλευτικής προστασίας, ποινικής λογοδοσίας και ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης.
