Στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ παραπέμπεται το Ιράν, μετά την έγκριση σχετικού ψηφίσματος από το Συμβούλιο των Διοικητών του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας (ΔΟΑΕ). Πρόκειται για την πρώτη παραπομπή της Τεχεράνης στο συγκεκριμένο όργανο των Ηνωμένων Εθνών εδώ και περίπου 20 χρόνια.
Το ψήφισμα, το οποίο προτάθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Γαλλία, τη Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, εγκρίθηκε από 23 μέλη του 35μελούς Συμβουλίου των Διοικητών. Κατά της απόφασης ψήφισαν η Ρωσία, η Κίνα και ο Νίγηρας, ενώ οκτώ χώρες απείχαν και μία δεν συμμετείχε στην ψηφοφορία.
Η απόφαση συνδέεται με τη διαπίστωση ότι το Ιράν δεν έχει συμμορφωθεί πλήρως με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη Συμφωνία Εγγυήσεων στο πλαίσιο της Συνθήκης για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων. Κεντρικό ζήτημα αποτελεί η ανεπαρκής, κατά τον ΔΟΑΕ, συνεργασία της Τεχεράνης στην έρευνα για ίχνη ουρανίου που είχαν εντοπιστεί σε μη δηλωμένες εγκαταστάσεις.
Παράλληλα, οι επιθεωρητές του Οργανισμού φέρονται να μην έχουν αποκτήσει την απαιτούμενη πρόσβαση σε πυρηνικές εγκαταστάσεις και σε πληροφορίες σχετικές με τα αποθέματα εμπλουτισμένου ουρανίου της χώρας. Ο ΔΟΑΕ ζητεί από το Ιράν να παράσχει ακριβή στοιχεία για το πυρηνικό υλικό που διαθέτει και να επιτρέψει τους αναγκαίους ελέγχους, ώστε να μπορεί να εξακριβωθεί ότι το πυρηνικό του πρόγραμμα εξυπηρετεί αποκλειστικά ειρηνικούς σκοπούς.
Το Ιράν απορρίπτει τις αιτιάσεις, υποστηρίζοντας ότι δεν επιδιώκει την απόκτηση πυρηνικού όπλου και χαρακτηρίζοντας το ψήφισμα πολιτικά υποκινούμενο και μεροληπτικό. Η Τεχεράνη αποδίδει τη σημερινή κατάσταση στις στρατιωτικές ενέργειες των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων.
Η παραπομπή στο Συμβούλιο Ασφαλείας συνιστά σημαντική διπλωματική κλιμάκωση, χωρίς όμως να συνεπάγεται αυτομάτως την επιβολή νέων κυρώσεων. Για τη λήψη δεσμευτικών μέτρων απαιτείται νέα απόφαση του Συμβουλίου, η οποία ενδέχεται να προσκρούσει στο δικαίωμα αρνησικυρίας της Ρωσίας και της Κίνας.
Η εξέλιξη επαναφέρει στο προσκήνιο το ζήτημα της διεθνούς εποπτείας του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος και αυξάνει την πίεση για αποκατάσταση της συνεργασίας της Τεχεράνης με τους επιθεωρητές του ΔΟΑΕ.
