Η ισπανική κυβέρνηση επιχειρεί να ενισχύσει την προστασία των ενοικιαστών με δύο χωριστά νομοθετικά διατάγματα. Στο επίκεντρο βρίσκονται η παράταση της προστασίας από εξώσεις για ευάλωτα νοικοκυριά έως το 2030 και η διατήρηση συμβάσεων μίσθωσης που λήγουν έως το τέλος του 2028. Τα μέτρα εγκρίθηκαν από το υπουργικό συμβούλιο, αλλά η οριστική τους τύχη θα κριθεί στο ισπανικό Κογκρέσο.
Η προστασία από εξώσεις αφορά νοικοκυριά που πληρούν συγκεκριμένες προϋποθέσεις ευαλωτότητας. Δεν συνιστά οριζόντια απαγόρευση κάθε έξωσης έως το 2030. Πρόκειται για επέκταση ενός μηχανισμού αναστολής που ήδη εφαρμόζεται στην Ισπανία για περιπτώσεις οικονομικά ευάλωτων προσώπων χωρίς εναλλακτική κατοικία.
Διαφορετικό ζήτημα είναι η παράταση των μισθώσεων. Η κυβέρνηση επιδιώκει να περιορίσει τον κίνδυνο απώλειας κατοικίας όταν λήγουν υφιστάμενες συμβάσεις, σε μια περίοδο υψηλών ενοικίων. Η ρύθμιση για την ανανέωση των συμβάσεων έχει ενταχθεί σε χωριστό διάταγμα, καθώς είναι πολιτικά πιο αμφιλεγόμενη. Η ακριβής εφαρμογή της θα εξαρτηθεί από το τελικό κείμενο και την κοινοβουλευτική του επικύρωση.
Η κυβερνητική πρωτοβουλία ακολουθεί νέες κινητοποιήσεις για το δικαίωμα στη στέγη. Ιδιαίτερη δημοσιότητα έλαβε η έξωση της 87χρονης Μαρι Κάρμεν Αμπασκάλ, η οποία έγινε σύμβολο της πίεσης που ασκεί η στεγαστική κρίση στους ενοικιαστές.
Η συζήτηση στην Ισπανία αποτυπώνει δύο διαφορετικές νομοθετικές επιλογές: την προσωρινή αναστολή μιας έξωσης για την προστασία ευάλωτου νοικοκυριού και την παράταση της διάρκειας μιας μίσθωσης. Το αν και με ποιους όρους θα ισχύσουν τα νέα μέτρα θα αποσαφηνιστεί μετά την κοινοβουλευτική διαδικασία.
