Σημαντική δικαστική ήττα για τη μεταναστευτική πολιτική της κυβέρνησης Τραμπ – Το δικαστήριο έκρινε ότι το State Department δεν μπορούσε να επιβάλει γενική απαγόρευση με μοναδικό κριτήριο την εθνικότητα των αιτούντων
Ένα ακόμη σημαντικό κεφάλαιο στη δικαστική αντιπαράθεση γύρω από τη μεταναστευτική πολιτική του Ντόναλντ Τραμπ γράφτηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς ομοσπονδιακό δικαστήριο της Νέας Υόρκης ακύρωσε την πολιτική του State Department που είχε αναστείλει την έκδοση μεταναστευτικών θεωρήσεων εισόδου για υπηκόους 75 χωρών.
Η απόφαση εκδόθηκε στις 21 Αυγούστου 2026 από τη δικαστή Jeannette A. Vargas του U.S. District Court for the Southern District of New York, στην υπόθεση Catholic Legal Immigration Network, Inc. (CLINIC) v. Rubio.
Η απαγόρευση των 75 χωρών
Από τις 21 Ιανουαρίου 2026, το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών είχε αναστείλει την έκδοση immigrant visas σε υπηκόους 75 χωρών. Η κυβέρνηση υποστήριξε ότι το μέτρο εντασσόταν στην προσπάθεια αποτροπής της εισόδου μεταναστών που θα μπορούσαν να καταστούν «public charge», δηλαδή να εξαρτηθούν από δημόσιες παροχές.
Η σχετική πολιτική εφαρμόστηκε οριζόντια: οι προξενικές αρχές είχαν λάβει οδηγία να αρνούνται τις μεταναστευτικές θεωρήσεις στους υπηκόους των συγκεκριμένων κρατών ακόμη και όταν, μετά από εξατομικευμένη εξέταση, ο αρμόδιος υπάλληλος είχε καταλήξει ότι ο αιτών δεν ήταν πιθανό να αποτελέσει οικονομικό βάρος και πληρούσε τις υπόλοιπες νόμιμες προϋποθέσεις.
Το ίδιο το State Department είχε δημοσιοποιήσει τη νέα πολιτική, συνδέοντάς την με την επανεξέταση των διαδικασιών ελέγχου των μεταναστών και τον κίνδυνο χρήσης αμερικανικών δημόσιων παροχών.
Η ουσία της απόφασης ξεπερνά τη συγκεκριμένη μεταναστευτική πολιτική και αφορά τα όρια της εξουσίας της εκτελεστικής εξουσίας απέναντι στον νόμο.
Το δικαστήριο έκρινε ότι ο υπουργός Εξωτερικών δεν διαθέτει απεριόριστη εξουσία να αποκλείει συλλήβδην κατηγορίες αιτούντων από την έκδοση immigrant visas όταν το Κογκρέσο έχει ήδη καθορίσει με τον Immigration and Nationality Act το νομοθετικό πλαίσιο μέσα στο οποίο πρέπει να λαμβάνονται οι σχετικές αποφάσεις.
Ιδιαίτερη σημασία αποκτά το 8 U.S.C. §1152(a)(1)(A), σύμφωνα με το οποίο, με τις εξαιρέσεις που προβλέπει ο νόμος, δεν επιτρέπεται διάκριση κατά την έκδοση immigrant visas λόγω φυλής, φύλου, εθνικότητας, τόπου γέννησης ή τόπου κατοικίας.
Η δικαστής Vargas κατέληξε ότι η επίμαχη πολιτική υπερέβαινε την εξουσία που ο νόμος παρέχει στον υπουργό Εξωτερικών και ακύρωσε την αναστολή για τις 75 χώρες.
Η απόφαση χρειάζεται, πάντως, προσεκτική ανάγνωση. Δεν σημαίνει ότι κάθε υπήκοος των 75 χωρών αποκτά αυτομάτως δικαίωμα εισόδου στις ΗΠΑ, ούτε ότι καταργούνται όλοι οι μεταναστευτικοί περιορισμοί της κυβέρνησης Τραμπ.
Οι προξενικές αρχές εξακολουθούν να έχουν την αρμοδιότητα να εξετάζουν εξατομικευμένα κάθε αίτηση και να αρνούνται τη χορήγηση visa όταν συντρέχει κάποιος από τους νόμιμους λόγους αποκλεισμού.
Επιπλέον, η συγκεκριμένη απόφαση αφορά την πολιτική αναστολής των immigrant visas που βασίστηκε στο ζήτημα του «public charge» και δεν πρέπει να συγχέεται με διαφορετικούς περιορισμούς εισόδου που έχουν επιβληθεί για λόγους εθνικής ασφάλειας. Το State Department διατηρεί χωριστή επίσημη πολιτική για αυτούς τους περιορισμούς.
Μια απόφαση για τη διάκριση των εξουσιών
Η CLINIC v. Rubio αποκτά έτσι ευρύτερο θεσμικό ενδιαφέρον. Το ζήτημα δεν είναι μόνο ποια μεταναστευτική πολιτική μπορεί να επιλέξει ένας Αμερικανός πρόεδρος, αλλά αν η εκτελεστική εξουσία μπορεί, μέσω διοικητικών οδηγιών, να παρακάμπτει περιορισμούς που έχει θεσπίσει το Κογκρέσο.
Το ομοσπονδιακό δικαστήριο απάντησε, στην παρούσα φάση της υπόθεσης, αρνητικά.
Η απόφαση της 21ης Αυγούστου εκδόθηκε επί αιτημάτων για μερική συνοπτική κρίση [partial summary judgment], ενώ η υπόθεση δεν έχει ολοκληρωθεί ως προς το σύνολο των αξιώσεων.
Σε μια περίοδο κατά την οποία η αμερικανική μεταναστευτική πολιτική δοκιμάζει επανειλημμένα τα όρια της προεδρικής εξουσίας, η υπόθεση υπενθυμίζει μια βασική αρχή του αμερικανικού συνταγματικού συστήματος: η ευρεία διακριτική ευχέρεια της κυβέρνησης σε θέματα μετανάστευσης δεν ισοδυναμεί με εξουσία υπεράνω του νόμου.
