Απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-642/24 | Επιτροπή κατά Γερμανίας (Βαυαρικό οικογενειακό επίδομα) – Λουξεμβούργο, 16 Απριλίου 2026
Στο ομόσπονδο κράτος της Βαυαρίας (Γερμανία), οι γονείς τέκνων ηλικίας 13 έως 36 μηνών έχουν υπό ορισμένες
προϋποθέσεις 1 δικαίωμα να λαμβάνουν, επιπλέον του βαυαρικού επιδόματος εκπαίδευσης, το βαυαρικό οικογενειακό επίδομα. Το επίδομα αυτό ανέρχεται 2 κατ’ αρχήν σε 250 ευρώ μηνιαίως για καθένα από τα πρώτα δύο τέκνα και σε 300 ευρώ για καθένα από τα επόμενα τέκνα. Σκοπός του οικογενειακού επιδόματος δεν είναι να εξασφαλίσει στους γονείς τα αναγκαία μέσα διαβίωσης, αλλά να τους παράσχει το απαραίτητο περιθώριο κινήσεων ώστε να κάνουν τις επιλογές που θεωρούν κατάλληλες για τη μόρφωση και την εκπαίδευση των τέκνων τους.
Ωστόσο, οι εργαζόμενοι των οποίων τα τέκνα διαμένουν μόνιμα σε συγκεκριμένα κράτη μέλη λαμβάνουν ποσό
χαμηλότερο από εκείνο που λαμβάνουν οι εργαζόμενοι των οποίων τα τέκνα διαμένουν στη Γερμανία ή σε κάποια
άλλα κράτη μέλη. Ειδικότερα, για τα τέκνα που ζουν στην Εσθονία, την Ελλάδα, την Κροατία, τη Λεττονία, τη
Λιθουανία, τη Μάλτα, την Πολωνία, την Πορτογαλία, τη Σλοβακία, την Τσεχική Δημοκρατία, την Ουγγαρία ή την
Κύπρο, το επίδομα ανερχόταν, κατά τον κρίσιμο χρόνο, σε 187,50 ευρώ για καθένα από τα πρώτα δύο τέκνα και σε 225 ευρώ για καθένα από τα επόμενα τέκνα. Για τα τέκνα που ζουν στη Βουλγαρία ή τη Ρουμανία, τα αντίστοιχα ποσά ήταν 125 ευρώ και 150 ευρώ.
Κρίνοντας ότι η εν λόγω τιμαριθμική αναπροσαρμογή είναι αντίθετη προς το δίκαιο της Ένωσης 3, η Ευρωπαϊκή
Επιτροπή 4 άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου προσφυγή λόγω παραβάσεως κατά της Γερμανίας.
Με τη σημερινή του απόφαση, το Δικαστήριο κάνει δεκτή την προσφυγή της Επιτροπής.
Όπως έχει ήδη κρίνει το Δικαστήριο 5, οι ενωσιακοί κανόνες σχετικά με τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης δεν επιτρέπουν 6 να εξαρτάται από τον τόπο διαμονής του τέκνου η χορήγηση ή το ύψος των κατ’ αποκοπήν οικογενειακών παροχών των οποίων το ποσό δεν καθορίζεται με γνώμονα την εξατομικευμένη εκτίμηση των αναγκών των δικαιούχων.
Οι διακινούμενοι εργαζόμενοι πρέπει να μπορούν να αντλούν οφέλη από την κοινωνική πολιτική του κράτους μέλους υποδοχής υπό τους ίδιους όρους με τους ημεδαπούς εργαζομένους. Άλλωστε, οι διακινούμενοι εργαζόμενοι συνεισφέρουν στη χρηματοδότηση της πολιτικής αυτής με τις φορολογικές και τις κοινωνικοασφαλιστικές εισφορές που καταβάλλουν.
Επιπλέον, η επίμαχη τιμαριθμική αναπροσαρμογή συνιστά έμμεση διάκριση λόγω ιθαγένειας δεδομένου ότι θίγει
κυρίως τους διακινούμενους εργαζομένους, αφού τα τέκνα τους είναι πιθανότερο να διαμένουν σε άλλο κράτος
μέλος 7. Δεδομένου ότι η καταβολή του βαυαρικού οικογενειακού επιδόματος δεν συνδέεται με το οικονομικό και
κοινωνικό περιβάλλον των τέκνων, η διαφορετική αυτή μεταχείριση δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από τον σκοπό της εξασφάλισης της ίσης μεταχείρισης των δικαιούχων λαμβανομένου υπόψη του διαφορετικού κόστους διαβίωσης στα διάφορα κράτη μέλη.
